بین همه ی اتفاقایی که تو این برهه از زندگیم شاید وحشتناک ترین ها باشه برام و حال و حوصله برام نذاشته و زندگی بر وفق مرادم نیس درست وسط همه ی اینها یه لحظه باعث شد که به خودم گفتم هی دختر این روزات دیگه تکرار نمی شه ها، پنج سال بعد ده سال بعد شاید سی سال بعد حاضر باشی همه ی زندگیتو بدی برگردی به این

خب قراره اینجا بنویسم تا عملکردهام مشخص باشه و به سر و سامون برسونم کارهامو...دیروز که عملا هیچ کاری نکردم :| ولی ذهنمو آماده کردم برای شروع خب اینم برای خودش قدم مثبتیه دیگه !! از امروز تا جمعه شب به خودم فرصت می دم فصل 3 رو جمع و جورش کنم. شنبه هم قرار برم مدرسه یکی از آشناها که گفته مدارکتو بیار.

به نظرم هر آدمی باید زمین بخوره و سرش جوری بخوره به سنگ که متلاشی شه از هم بپاشه ولی بعدش یه جورای بلند شه و همه خرده های وجودشو دونه دونه با دست خودش جمع کنه و بشه یه آدم خودساخته .

ولی امان از روزی که بخوری زمین و دیگه نای بلند شدن نداشته باشی؛ میشی حقیرترین پست ترین موجود روی زمین، روی تکه های وجودت میپیچی به خودت مچاله میشی ...

به خودت بیا ؛ بلند شو ...

مهم اینه که شروع کنی؛ امروز شروع کن .